رویای زیبای ما

اواسط پاییز بود که رددی از بودنت روی پاییز رو کم کرد و پشتش زمستون و بهار و زیباتر کرد و گذشت تا رسید به الان... وسطه تابستونه و تو داری میایی...فردا اوون رد به اثر تبدیل میشه و این اثر ، معجزه من میشه، معجزه عشق ...  خدایا به خداییت قسم که معجزه بیشتر از این نیست... من درکش کردم... از ته وجودم...  آغوشم به انتظارت نشسته....

رویای زیبای ما عاشورا بود که من و بابا فهمیدیم اومدی توی دلم خونه کردی( 5 آذرماه 1391). دروغ میشه اگه بگم که خوشحال شدم. چون شوکه شده بودم و تو بغل بابا گریه کردم و گفتم امادگیش رو ندارم. و بابا با چشمایی که پر از شبنم عشق بود و اولین بار بود میدیدمش منو اروم کرد و گفت خدا هیچ وقت واسه ما بد نمیخواد... و من رو عاشق تر از قبل کرد. ( روزی که بابا بهم پیشنهاد ازدواج داده بود من پرسیدم چه ضمانتیه منو خوشبخت کنی ؟ بهم گفت با خدا معامله کن... و من معامله کردم و عاشق این معامله شدم)   عزیزکم شوکه شدنم واسه این بود که همیشه میخواستم با امادگی کامل منتظر ورودت باشم. نه اینکه نخوامت...خدایا خودت خوب میدونی که الان چقدر خوشحالم و حالا که دار...